‘Ik schilder bomvol energie, daar hoort hiphop bij’

Beloftevolle kunstenares Fleur de Roeck (25) creëert op ‘oldskoolbeats’. Tussen verfborstels en de geur van terpentijn verklapt ze het verband tussen geluk en creatie. Kunstschilder Michaël Borremans (53) exposeert ‘Sixteen Dances’ tot veertien oktober, waar hiphop om de hoek loert.

Deze 21bis-reporter zoekt raakvlakken tussen gevestigde waardes en aanstormend talent in de kunstwereld. Deze woorden dansen rond de hiphop in de beeldende kunst.

Veilinghuis Sotheby’s in Londen verkocht het schilderij van Michaël Borremans ‘Girl with Duck (2011)’ voor 2.7 miljoen euro. Dat looft de Gentenaar tot ‘duurste’ levende Belgische schilderkunstenaar. Twee jaar later draagt Borremans deze kroon nog steeds volgens veilingmeester en Schatten op zolder-expert, Peter Bernaerts.

De naam van de zesde solotentoonstelling van Borremans: ‘Sixteen Dances’ is een metafoor voor het samenspel van de schilderkunst en de actuele hartslag van de samenleving. Zeno X Gallery linkt deze tentoonstelling aan de desoriëntatie in het maatschappijbeeld. Een oeroud thema in de schilderkunst. Geïnspireerd door een werk van de Spaanse kunstschilder Goya (1746-1828) knipoogt Borremans naar het kannibalisme, volgens Het Nieuwsblad.

Michaël Borremans, Path, 2017, oil on wood, Zeno X Gallery, Antwerp © the artist; photograph: Peter Cox

In een reeks van de tentoonstelling liet Borremans jonge hiphoppers bewegen op onbekend terrein: rock-‘n-rollmuziek vanuit de jaren vijftig. Ook de titel verwijst naar het taalgebruik uit de hiphopscene. Op de hartbeats van oldskool hiphop zoekt jonge kunstenares Fleur de Roeck (25) dan weer naar spannende combinaties.

In haar atelier vangt een gigantisch canvas onmiddellijk de aandacht. Snel zuigt een mobiel uit natuurlijk materiaal de blik naar zich toe. Daarachter rusten vrolijke stenen in een kleurrijk jasje op de verwarming. Net zoals Michaël Borremans schildert Fleur intuïtief.

Fleur toont schilderwerk op een klein formaat: ‘Kijk, dit is dan weer een tapijtje met een plant. Hallo, mijn naam is Fleur en ik schilder graag bloemen’, schaterlacht ze. ‘Heel de tijd hetzelfde receptje doen, vind ik saai.’ Ze is streng voor zichzelf. ‘Als iets niet goed is, ga ik voort. Ik wil me constant verbeteren.’

Een aangespoelde steen uit de Schelde en collages uit haar beginperiode.

Haar droomatelier staat bomvol met diverse materialen. ‘Een groot atelier waar hout en materiaal om te timmeren ligt, maar waar ik ook 3D-kunstwerken maak. Alles!’ Zodat ze volledig los kan gaan: ‘Bijvoorbeeld met glazuren en keramiek, dat moet toch geniaal zijn om daarmee aan de slag te gaan?’

‘Ik hou van keiveel zien en mijn grenzen verleggen.’ Wat ze tegenkomt in de bib, een toffe kleurencombinatie op straat of mensen die juwelen maken.

‘Het gaat er allemaal in en komt er in een totaal verschillende mix uit.’

Sinds de tentoonstelling in juni met KOP VZW (Kunstenaars Ondersteunend platform) zit Fleur in een stroomversnelling. ‘Er kloppen galerie-uitbaters en managers op mijn deur. Maar ik wil pas in zee gaan met iemand die echt bij me past.’ Door kunstwerken te delen, wordt schilderen zinvol. ‘Wat je kookt is toch ook lekkerder wanneer je dat met anderen deelt?’

‘Soms ben ik niet tevreden met een laag maar speelt die op het einde wel mee. Ik hou niet van een te bedacht beeld, ik heb graag een soort loosheid in mijn kunstwerken.’

Het lied Sex Style van Kool Keith weergalmt in haar atelier. ‘Ik zit in mijn oldskool hiphopfase’, verklapt Fleur. ‘Wanneer ik schilder, zit ik in een energieke moment en zet ik graag muziek op die deze vibe voedt.’ Ze schuifelt met haar voeten. ‘Snapte, daar moet ritme inzitten. Voilà, ik heb al zin om eraan te beginnen sé.’(glundert)

Creatie en geluk
 ‘Met uw handen en gedachten iets creëren, dat geeft voldoening.’ En dat maken hoeft niet per se rond een kunstwerk te draaien. Een cake bakken, een moestuin verbouwen, een playlist maken, een huis inrichten, een politieke wettekst uitschrijven of een mopje vertellen. ‘Iets verwezenlijken, daar draait het toch om.  En ieder op zijn eigen manier natuurlijk. Naar mijn gevoel zouden mensen gelukkiger worden als ze meer creëren.’

‘Dat zie je bij kleine kinderen’, merkt ze op. ‘Die bouwen kampen, maken toneeltjes en bedenken verhalen. Ik denk dat veel mensen daarvan losgekoppeld zijn. Vooral in de stad.’

Fleur heeft het gevoel dat veel getalenteerde jongeren niet op hun plek terecht komen. ‘Ze zitten vast in een soort leventje en willen meedraaien in een maatschappij waarin geld centraal staat. Dit om elke week nieuwe kleren te kopen, naar “belangrijke” feestjes te gaan en dure spullen te bezitten. Ik vind dat echt maf. Waar is iedereen toch mee bezig?’

‘Ik denk dat je op zoek moet gaan naar wat je graag doet, anders raak je gefrustreerd.’

Die queeste is niet evident. ‘Ik heb het geluk dat het heel duidelijk is bij mij. Ik ben nooit gestopt met tekenen.’

Durven & doen
Starten kan angstaanjagend zijn. ‘Je moet geloven in jezelf en jouw capaciteiten ontwikkelen.’ Durf staat centraal. ‘Ik nam grote risico’s en had enorm veel stress. Ik vroeg me af: hoe kan ik ooit groeien?’ Het is een constante investering om talent te ontwikkelen.

‘Want schilderen kost geld’, vervolgt ze. ‘En wanneer je geld nodig hebt, moet je een job zoeken om het materiaal te financieren. Door een fulltime job breng je dan weer minder tijd door in het atelier. En zo stopt het groeiproces.’ een viervijfdebaan kan voor sommigen een oplossing zijn om te groeien. ‘Zo kan je een volle dag bezig zijn met jouw talent te ontwikkelen. Dan hou je toch een beetje rekening met jezelf.’

Wanneer het schilderij een tijdje is opgedroogd, komt pas de titel. ‘Dit kunstwerk noem ik L’oiseau migrateur (Trekvogel), omdat de vogels vertrekken naar warmere oorden. Maar dat gaat ook over mezelf.’ De vogel staat symbool voor blijheid en vrijheid. Het grote canvas met als werktitel Senegal past ook in deze reeks. ‘Ik heb het gevoel dat ik toewerk naar een nieuw geheel. Een nieuw avontuur.’

Werktitel Senegal, acryl, inkt, oliepastel en collage op doek, 260x200cm, 2017 © Fleur de Roeck

De eerste stop van het avontuur is Barcelona. Maar ze hoopt in Senegal te belanden en dat zie je in haar recentste werk. ‘Deze canvassen en tekeningen zijn één geheel. Een weg en een palmboom. Er zit zo’n Afrika-vibe in.” Of ze in Afrika zal landen is nog een vraagsteken. ‘Het plan is om naar Senegal te gaan, ik zou het wel spijtig vinden als het niet zou lukken.’

Het idee dat ze heeft over Afrika beschouwt ze als een utopie. ‘Dat is net hetzelfde als ‘Le douanier’ van Rousseau. Hij is nooit in de jungle geweest, maar heeft wel zo’n taferelen geschilderd. Op dit moment voel ik me een beetje zo.’ Afrika spreekt haar aan omdat het een totaal andere leefomgeving is. ‘Hier loopt iedereen in de pas. Ik wil iets echts zien. Mensen die met weinig middelen gelukkig zijn.’

————————————————-

Michaël Borremans. Sixteen Dances, t.e.m. za 14 oktober
Zeno X Gallery, Godtsstraat 15, 2140 Antwerp Borgerhout
wo-za 13-17u. – gratis toegang
+32 3 216 16 26 – http://www.zeno-x.com/

Fleur de Roeck.
+32 4 95 10 32 05 – http://fleurderoeck.com
Haar werken zijn te bewonderen op Instagram
Brugge: Kind of Oj 

Tekst en foto: ©Hanne Wouters

Michaël Borremans, Path, 2017, oil on wood, Courtesy: Zeno X Gallery, Antwerp © Foto: Peter Cox

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s